Vrijwilliger van de week: Sarah Rusch

Elke woensdag zetten we een vrijwilliger van ASKC in de bloemetjes en leren we hem of haar beter kennen aan de hand van 10 vragen. Vorige week mocht Werner Van Rompaey de volgende vrijwilliger kiezen en hij koos voor lid van de maxi jeugdcel, Sarah Rusch!

Wie ben je en wat doe je in het dagelijkse leven? 
Ik ben Sarah Rusch, 44 jaar, woon samen met John en onze 3 kinderen Joppe, Gitte en Hanne.
Van beroep ben ik biostatisticus. Ik werk bij Janssen Pharmaceutica en doe daar geneesmiddelenonderzoek. Meer bepaald werk ik op studies waarin de medicamenten getest worden op mensen.
Mijn taak bestaat er (voornamelijk) in ervoor te zorgen dat de studies op de juiste manier uitgevoerd en geanalyseerd worden zodat er conclusies genomen kunnen worden waarvan we met voldoende zekerheid weten dat het de juiste conclusies zijn.

Wat is jouw rol als vrijwilliger bij ASKC en hoe lang doe je dit al?
Ik ben begonnen als vrijwilliger bij ASKC toen ik in de kern speelde (dat zal zo rond 2000 geweest zijn). Samen met Marleen voelden we de nood om de spreekbuis te zijn van de kern in de sportcel.
Later ben ik dan ook voorzitter van de sportcel geworden. 
Toen onze kinderen klein waren, ben ik er enkele jaartjes tussenuit geweest. Nadien ben ik met hen meegegroeid en heb taken op mij genomen bij de bewegingsschool, mini jeugdcel, en nu maxi jeugdcel. Training geven heb ik wel eens geprobeerd, maar mijn sterkte ligt meer in het administratieve en het organiserende, en ja... ik vergader eigenlijk best graag.
Enkele jaren geleden heb ik de taak van zaalverantwoordelijke ook op mij genomen. Een hels werkje om elk jaar voldoende grote zalen te vinden om iedereen te laten trainen en wedstrijden spelen. Gelukkig ben ik een fervent puzzelaar ;-)
Oh ja, ik val ook wel eens geregeld in als ergens gaatjes vallen. Zo zie je mij wel eens als clubafgevaardigde, aan de wedstrijdtafel, als coach, achter de toog, als scheidsrechter, enz...

Hoe ben je ooit bij ASKC terecht gekomen?
Ik ben op 12-jarige leeftijd begonnen bij Artemis in Brasschaat. Men kwam toen een initiatie geven op het speelpleintje recht tegenover ons huis. Omwille van het slechte weer was er niemand te bespeuren, maar gelukkig ben ik dan samen met mijn papa naar de club gefietst en werd ik daar met open armen ontvangen.

Wat doe je in je vrije tijd, buiten ASKC om?
In mijn vrije tijd ben ik graag actief bezig. Ik speel nog steeds korfbal bij de gewestelijken, daarnaast ga ik geregeld lopen en wandelen, en sinds deze zomer ben ik ook opnieuw beginnen tennissen. Als het lukt slaap ik graag uit, of plof ik me neer met een spannend boek. Ben verzot op escape rooms, hou ook van een gezellig etentje met een toffe babbel, en test graag nieuwe (liefst zoete) baksels uit... Kortom... altijd tijd tekort!

Wat is iets wat mensen misschien niet van jou weten?
Ik ben eigenlijk een open boek. Er zijn wellicht niet veel dingen die de mensen niet van mij weten. Eén van de minder bekende dingen is misschien dat ik geregeld een spelletje petanque speel tijdens de middagpauze op mijn werk. Onze petanqueclub (die al 25 jaar bestaat!) is opgericht door een groepje collega-statistiekers en ja... elke match wordt in een database bijgehouden, en er wordt een ranking bepaald op basis van een statistisch model. In mijn 'glorie'jaren ben ik 7 jaar op rij de kampioen geweest!

Wat is jouw mooiste herinnering aan een moment binnen de club?
Ik heb heel veel mooie herinneringen... Maar de mooiste is wellicht de promotie naar de hoogste afdeling in 2007. Nóg mooier zijn de geweldige vriendschappen en onvoorwaardelijk vertrouwen die daaruit gegroeid zijn. Na al die jaren, nog wekelijks mogen spelen met deze topbende is dan ook een enorm voorrecht.

Wat vind je het leukste aan vrijwilligerswerk en wat soms juist een beetje lastig?
Het leukste is dat je ziet dat de dingen in hun plooi vallen. Zo zijn er wel wat momenten dat het best wat stress met zich meebrengt (vb trainers zoeken elk jaar, voldoende zaaluren vinden, probleempjes oplossen bij spelers/ouders/trainers), maar als je dan ziet wat we bereiken, hoe mooi onze jeugd groeit (elk op zijn/haar niveau), hoe de vriendschappen meer en meer vorm krijgen.... dan weet ik weer waarom ik het allemaal doe!

Wat is jouw ultieme comfort food of favoriete maaltijd na een drukke dag?
Ik eet eigenlijk alles graag... maar waar je me ALTIJD een plezier mee doet, is een doosje pralines ;-)

Als je één dag helemaal vrij zou hebben zonder verplichtingen, wat zou je dan doen?
De dag beginnen zonder wekker, en een rustig uitgebreid ontbijt... Dan wellicht een wandeling (of korfbalmatch, of tennismatch, of petanquematch...) in goed gezelschap, en afsluiten met een etentje...

Dilemma's!
Altijd je sleutels kwijt of altijd 10 min te laat?
Altijd 10 minuten te laat
Hoewel ik vroeger nooit te laat was, is dat sinds er kinderen zijn wel anders. Er is precies altijd nog iets dat ik snel snel kan doen voor ik vertrek...
Zaterdag vroeg op of zondag laat door?
Zondag laat door
Als dat al eens gebeurt, dan wil dat zeggen dat het ook écht plezant was. Maar liever dat, dan elke keer het geluid van die wekker...
Vrijwilliger zonder waardering of goed betaald zonder plezier?
Goed betaald maar zonder plezier (en dan nog...)
Waardering krijgen voor het werk dat je doet is niet te onderschatten, denk ik. Dat zit trouwens heel vaak in kleine dingen.
De grootste waardering voel ik als mensen spontaan hun hulp aanbieden, of enthousiast "ja" zeggen op een 'hulp'vraag. Dan voel je direct dat je er niet alleen voor staat, en maakt elke taak zoveel leuker.

Welke vrijwilliger binnen ASKC mag volgende week aan bod komen?
Bert Van Rompaey, lid van de communicatie cel